Hoofd voor zaken, hart voor de wereld

In STUDENT OF THE YEAR Nonhlanhla Dube brandt het vuur van de ambitieuze wereldverbeteraar


Tekst: Peter Breedveld van Ad valvas

Nonhlanhla Dube - artikel“Wist je dat er wereldwijd meer dan een miljoen NGO’s actief zijn?” oreert student International Business Administration Nonhlanhla Dube (27), die vorige week werd gekozen tot Best Student of the Year van de School of Business and Economics (SBE). “En wist je dat er alleen op Haïti al tienduizend NGO’s actief zijn? Nou, hoe kan het dan, dat na de aardbeving van vorig jaar de hulpverlening zo slecht verliep? Volgens het medische tijdschrift The Lancet was de hulpverlening chaotisch, verwoestend en allesbehalve goed georganiseerd, met alle rampzalige gevolgen van dien. Je zou toch denken dat met al die hulpverleners op dat eiland veel problemen hadden kunnen worden voorkomen?”

Kerstverlichting

Daarom studeert Dube International Business Administration, legt ze uit. “Omdat NGO’s zoveel meer kunnen doen als ze beter zijn georganiseerd, als de financiën beter zijn geregeld. Heel lang domineerde in de humanitaire hulpsector het idee dat geld er niet toe deed, dat er gedaan moest worden wat nodig was. Maar geld is heel erg belangrijk, efficiënt management is cruciaal. Er zou veel meer vooruitgang zijn geboekt op het gebied van de hongerbestrijding, de strijd tegen malaria, enzovoort, als NGO’s beter waren georganiseerd. NGO’s kunnen ontzettend veel leren van commerciële organisaties.”

In Dube brandt naar eigen zeggen het “vuur van de wereldverbeteraar”. “Ik zie elke dag zoveel mogelijkheden die worden verspild. Er gebeurt zoveel waar we ons niet eens bewust van zijn. Toen ik tweeënhalf jaar geleden uit Zimbabwe naar Nederland kwam, ontdekte ik dat wat in Zimbabwe wordt beschouwd als luxe, hier geldt als een basisgoed. Ik zag de kerstverlichting in de straten en dacht: “Met het geld dat hieraan is uitgegeven, zouden zoveel mensen geholpen kunnen worden.”

Wereldverbeteraarsvuur

Haar vader was een vrijheidsstrijder tegen het blanke minderheidsregime in Zimbabwe. Toen daar in 1980 voor het eerste vrije verkiezingen werden gehouden die werden gewonnen door Robert Mugabe, zat hij in buurland Zambia, waar hij haar moeder ontmoette. Terug in Zimbabwe begon hij een bedrijf, maar dat ging failliet. “Hij stierf toen ik negentien was, zes maanden later stierf ook mijn moeder”, vertelt Dube.
Ze studeerde toen net wiskunde, werd financieel gesteund door haar oudere zusters, maar vanwege de dood van haar ouders en de financiële problemen viel de studie haar zwaar. “Ik haalde gemiddelde cijfers, niks bijzonders.”

Toen ze afstudeerde, solliciteerde ze bij Artsen Zonder Grenzen naar een baan als dataverwerker. Ze kreeg een functie als logistiek medewerker. Hier werd haar wereldverbeteraarsvuur aangewakkerd. Ze probeerde een beurs te krijgen om in Europa een masterdiploma te halen. “Maar ik werd steeds afgewezen omdat mijn Zimbabwaanse bachelordiploma niet goed genoeg werd geacht.”

Dankbaar voor kansen

Omdat het niet wilde vlotten met haar carrière – zelf gooit ze het op het glazen plafond en de fenomenale werkloosheid in Zimbabwe (meer dan 80% in 2008) – besloot ze toch weer te proberen in Europa te studeren. Een bachelor International Business Administration leek haar de geschikte studie voor haar nieuwe ambities, “bovendien zou ik dan de kennis die ik had opgedaan tijdens mijn studie wiskunde niet worden verspild.”

Ze werd aangenomen door zowel de VU als de UvA. “Ik heb mijn keuze laten afhangen van mijn financiële situatie. Met mijn spaargeld kon ik het een maand of tien uithouden, daarna zou ik op zoek moeten naar een beurs of een bijbaan. De VU zou mijn collegegeld voor haar rekening nemen, dus die werd het. Ik heb ook een flink bedrag geleend van een collega bij Artsen zonder Grenzen. Zonder hem was ik hier nu niet geweest.”

Toen ze naar Nederland vertrok, had ze inmiddels de geestelijke rust gevonden die haar in staat stelde het beste uit haarzelf te halen. “Ik had geleerd te accepteren dat er dingen zijn waaraan ik niets kan veranderen, dankbaar te zijn voor de kansen die ik krijg en niet verbitterd te zijn als iets mislukt. Ik doe mijn best en al het andere laat ik aan God over.”

Positieve kracht

Haar best doet ze zeker. Dube haalt er alles uit wat ze kan. Haar gemiddelde cijfer is hoger dan een acht, volgt het honours programma van haar studie, kreeg vorig jaar een prestigieuze Huygensbeurs voor excellente studenten, zit in het honourspanel, is ambassadeur van haar studie (wat betekent dat ze scholen in heel Nederland en in buurlanden bezoekt om studenten te werven voor de VU) en is daarnaast als student met een ‘hoofd voor zaken en een hart voor de wereld’, actief voor goede doelen zoals SIFE VU (Students In Free Enterprise), die de wereld wil verbeteren door middel van de ‘positieve kracht van het ondernemerschap’ en het Nabuur-project van cartoonist Siegfried Woldhek, een soort wereldwijd, virtueel dorp waar ieder de ander als buurman beschouwt die hij helpt met zijn specifieke kennis, talenten en netwerk.

“Dube slaagt erin uitzonderlijke academische prestaties en betrokkenheid bij haar faculteit te combineren met maatschappelijke geëngageerdheid op zowel nationaal als internationaal niveau,” Aldus de jury van de Best Student of the Year Award. “Dat is op zich al bijzonder, maar ze heeft dat voor elkaar gekregen in de tweeënhalf jaar sinds ze vanuit haar thuisland Zimbabwe naar Nederland kwam.”

Evangelische kerk

Ze neemt wel eens rust, bijvoorbeeld na een tentamenperiode. “Dan laat ik even alles liggen en ga ik uit met mijn vriendinnen.” Die heeft ze veel, ze is altijd omringd door jonge studiegenoten. Ook zingt ze gospels in een Amsterdams koor, FireChoir. Ze belt vaak met haar familie in Zimbabwe, want die mist ze enorm. Volgend jaar hoopt ze haar Master te doen in Groningen. “Afhankelijk van mijn beurs, uiteraard.”

Waar ze over tien jaar is, weet ze nog niet. “Dat kan overal zijn: terug in Zimbabwe, misschien in Azië of zelfs in Zuid-Amerika – waar ik maar het meest kan bereiken. In de humanitaire hulp, in elk geval. Om mijn steentje bij te dragen aan een betere wereld.”