Onderzoekers in de media

Als een bank krediet verleent komt daardoor meer giraal geld in omloop. Dit is geen nieuw inzicht. Het staat al meer dan honderd jaar in de monetaire handboeken en iedere eerstejaarsstudent economie hoort het te weten. Toch hebben mensen dit opeens ‘ontdekt’ en ontstaan er wilde verhalen dat banken onbeperkt geld ‘uit het niets’ kunnen scheppen. Er is een burgerinitiatief Ons Geld dat zich keert tegen geldschepping en binnenkort komt deze kwestie aan de orde in een debat in de Tweede Kamer. De wilde verhalen berusten helaas op misverstanden. Er zijn mensen die denken dat banken hun ‘eigen’ geld maken. Dat is niet waar. Het geld op de betaalrekening is niet van de bank, maar van haar klanten. Geld wordt gecreëerd bij kredietverlening.

Wim Boonstra, Het Financieele Dagblad, dinsdag 20 oktober 2015

Op zich kan ik begrijpen dat Osvo de procedure verandert, na alles wat afgelopen jaar is gebeurd. Objectief gezien is het matchingsysteem niet mislukt, de doelstellingen zijn tenslotte gehaald. Maar we hebben de emoties onderschat. Daarnaast zorgde de late citotoets nog voor honderden extra havo- en vwo-adviezen, waardoor de druk enorm toenam. Bovendien is de procedure niet vlekkeloos verlopen. De communicatie was onduidelijk en kinderen hoorden niet allemaal tegelijk op welke school ze waren geplaatst.

Pieter Gautier, Het Parool, vrijdag 30 oktober 2015

Hoe laten de schandalen in de semipublieke sector zich verklaren? Ik schat op basis van mijn praktijkervaringen dat grofweg eenderde van de bestuurders niet geschikt bleek om 'ondernemend bestuurder' te worden: ze konden alle veranderingen en de toenemende complexiteit niet aan en ruimden het veld of lieten zich overnemen. Ongeveer de helft wist de slag wel te maken en de resterende 20 procent zocht de grenzen op. Zo'n 5 procent ontspoorde echt. Dat die mannen zo konden ontsporen, heeft veel te maken met de manier waarop het toezicht van de semipublieke organisaties werd geregeld. Gemodelleerd naar het bedrijfsleven kregen de organisaties commissarissen die vier tot zes keer per jaar bijeenkwamen, en de directeur niet te veel voor de voeten liepen. De toezichthouders kwamen vaak uit het old boys network: heren op leeftijd, met nog veel meer bijbanen. Mannen die vaak ook jaren bij dezelfde organisatie toezicht bleven houden en veelal erg close waren met hun bestuurders.

Rienk Goodijk, de Volkskrant, vrijdag 6 november 2015

Bedrijven hebben een sterke voorkeur voor jongeren. Daardoor zijn oudere werklozen flink de klos. Ik zou nu niet graag oud en werkloos willen zijn, want dan heb je wel een probleem. Onkostensubsidies kunnen best wel een beetje helpen. Maar er bestaan geen banenprogramma's die zoveel effect hebben dat ze het werkloosheidspercentage met 1 procentpunt naar beneden brengen. Het pensioenstelsel, het ontslagsysteem en de sociale zekerheid moeten op de schop. Al die instituties stimuleren niet om over te stappen van baan. Daardoor zitten veel oudere werknemers met heel bedrijfsspecifieke kennis in plaats van met algemene vaardigheden. Dat maakt je heel kwetsbaar als je je baan verliest.

Bas van der Klaauw, De Telegraaf, donderdag 15 oktober 2015

Wij hebben in opdracht van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen de situatie in zeven Europese landen om ons heen onderzocht. Het belangrijkste nieuws is dat er overal sprake is van een 'topvrouwentekort', bijvoorbeeld ook in Duitsland, Frankrijk en Zweden. Uit onze landenvergelijking concluderen wij dat er niet één panacee is voor het oplossen van de ondervertegenwoordiging van vrouwen in de top van ondernemingen. Dit is een hardnekkig maatschappelijk verschijnsel dat niet met een onesize-fits-all maatregel op te lossen is.

Claartje Vinkenburg, de Volkskrant, zondag 22 november 2015

Het belastingplan van het kabinet rammelt aan alle kanten. De 5 miljard euro lastenverlichting kun je beter bewaren voor een integrale herziening en vereenvoudiging van het belastingstelsel. Wie de vele adviezen in ogenschouw neemt van de Raad van State, fiscalisten en zelfs het Centraal Planbureau (CPB) over het inmiddels bij de Eerste Kamer ingediende belastingplan kan maar één conclusie trekken. Dit broddelwerk is rijp voor de prullenbak.

Raymond Gradus, Reformatorisch Dagblad, dinsdag 24 november 2015

Steeds vaker is er vraag vanuit de financiële sector om de hoeveelheid wet- en regelgeving te matigen. Wet- en regelgeving creëert kaders en schept duidelijkheid, maar kent ook negatieve bijwerkingen. Zo zal meer regelgeving leiden tot 'luiheid'. Door vergaande juridisering verstarren mensen in de financiële sector en hebben ze de neiging om naar de letter van de regel te handelen. Ze willen niet afwijken van wat anderen doen en het creatieve proces, in dit verband het geven van een goed financieel-economisch onderbouwd advies, wordt gestaakt.

Tom Loonen, Het Financieele Dagblad, zaterdag 12 december 2015

Het idee dat onze kleinkinderen gevaar lopen omdat de aarde opwarmt, is volslagen mesjogge. Er is geen enkele reden om aan te nemen dat klimaatverandering nou zo verschrikkelijk is. De realiteit is dat het klimaat nauwelijks invloed heeft op ons welzijn en onze welvaart. Er wonen gelukkige en rijke mensen in bloedheet Singapore maar ook in steenkoud Canada. Er zijn mensen ongelukkig en arm in bloedheet Kenia maar ook in steenkoud Mongolië. Klimaatverandering is ook niet het belangrijkste milieuprobleem. Vieze lucht veroorzaakt op dit moment grofweg 4 miljoen doden per jaar. Het VN-klimaatpanel IPCC stelt dat we aan het eind van deze eeuw maximaal een miljoen doden kunnen toeschrijven aan klimaatverandering. Dus een probleem dat over honderd jaar een miljoen doden veroorzaakt, is belangrijker dan een probleem dat nu miljoenen doden veroorzaakt? Volstrekte kolder.

Richard Tol, AD/Amersfoortse Courant, maandag 21 december 2015

Ik begrijp het verzet van de SP en de VVD niet. De terugkeer van kilometerheffing op de politieke agenda is slechts een kwestie van tijd. Ik vind het treurig dat inmiddels weer kostbare jaren verloren zijn gegaan. Het spreekwoord luidt dat men met mooi weer het dak moet repareren en niet als het regent. De afgelopen jaren was het door de economische crisis rustiger dan ooit op de weg: ideaal voor het invoeren van een nieuw systeem.

Erik Verhoef, Trouw donderdag 24 december 2015

De politiek moet zorgen voor duidelijkheid over de uitbreidingsplannen van Schiphol. Oeverloos overleggen kunnen we wel in Nederland. Maar er moet gewoon een besluit genomen worden in Den Haag. Wat willen we op de lange termijn nou met de luchtvaartsector? De afgelopen decennia was het pappen en natten houden. We willen een mainport zijn en de KLM is belangrijk. Verder komt men niet.

Eric Pels, FD.nl, dinsdag 5 januari 2016

Inmiddels zijn er in Nederland tienduizenden coaches. De verschillen tussen coaches zijn groot, maar dat is niet per se slecht. Uit ons onderzoek blijkt dat er in coaching niet maar één juiste methode is. Het belangrijkst is een goede relatie tussen coach en cliënt. Dus coaches moeten zich ontwikkelen op het gebied van empathie, authenticiteit en contact maken. Je moet als coach iets kunnen ontwikkelen.

Yvonne Burger, NRC.Next, woensdag 6 januari 2016

ING moet de nettowinst die het over het tweede kwartaal van 2015 heeft gerapporteerd met €1 mrd naar beneden bijstellen. Dat is het gevolg van een onjuiste boekhoudkundige behandeling van de verkoop van een deel van verzekeringsdochter NN. Dit is een vraagstuk voor gevorderden door het bijzondere karakter van de transactie, waarbij niet sprake was van een simpele verkoop van aandelen, maar werd gewerkt met obligaties die later omgezet werden in aandelen. Dat neemt niet weg dat ING en EY professioneel genoeg zijn om alle varianten zelf te bedenken en bewust een keuze te maken, Dit is geen blunder. Het was blijkbaar de meest aantrekkelijke oplossing om het verlies in 2014 buiten de verlies en winstrekening te houden. Het verbaast mij daarom dat ING nu niet met een sterker verhaal komt waarom zij het destijds zo gedaan heeft.

Kees Camfferman, FD.nl, maandag 11 januari 2016

Ik vind dat een collegevoorzitter van een grote universiteit niet meer dan één of twee commissariaten zou moeten hebben. Bestuurders brengen zichzelf met commissariaten in een lastig parket. Het is goed dat ze netwerken opbouwen, maar dat kan ook op een andere manier.

Goos Minderman, maandag 18 januari 2016 - DUB Universiteit Utrecht

Vernieuwers, overheden en ondernemers moeten ook rekenschap geven van de psychologische krachten die op innovatie inwerken. Onzekerheid en inschatting van risico's spelen een grote rol bij ons gedrag en de formulering van meningen. Door onze `status quo bias' hebben mensen de neiging om vast te houden aan wat ze kennen en hebben. En onze `loss aversion' zorgt dat het risico op verlies veel zwaarder weegt dan de kans op voordeel. Onderzoekers, ondernemers en andere insiders overschatten vaak de waarde van hun innovatie, omdat zij er zelf al lang mee bezig zijn en er daardoor sterk in geloven. Maar voor de afnemer, of mensen die ermee te maken krijgen, hoeft dat niet het geval te zijn. Belangrijk is daarom om hun perspectief te bekijken. Wat winnen anderen ermee en wat verliezen zij? Waarom winnen zij veel meer dankzij de innovatie en in welk opzicht winnen zij? Daarnaast zal de innovator moeten laten zien dat de innovatie werkt.

Ruud Frambach, Het Financieele Dagblad, zaterdag 6 februari 2016

De hele wereld heeft data science ontdekt. Er liggen gigantische kansen voor de regio en die moeten nu wel gepakt worden. Ik denk dat de komende vier, vijf jaar de regionale werkgelegenheid met 400 tot 500 arbeidsplaatsen kan groeien. Dat is dan volgens het scenario dat uitgaat van de snelst mogelijke ontwikkeling. Daarvoor zijn investeringen nodig. Gemeenten moeten behoorlijk gaan investeren in data science en big data. Kennis en innovatie ziet men als een magneet voor het aantrekken van talent ter stimulering van de regionale economie. Maar dan moeten we die magneet ook sterk genoeg maken.

Frans Feldberg, Noordhollands Dagblad, zaterdag 27 februari 2016

Waarom werkt een chirurg die zich in één operatie gespecialiseerd heeft voor maar één ziekenhuis? Dat wordt anders. Ik voorzie een omslag naar taakspecifiek werken in tegenstelling tot het bedrijfsspecifiek werken van vroeger. Iemand die nu een kantoorbaan heeft, werkt met gestandaardiseerde software: Word, Excel, Outlook. Dat soort zaken hoef je een nieuwe werknemer al niet meer te leren.

Frank den Butter, De Telegraaf, dinsdag 1 maart 2016

De conclusies van de raadsenquête naar de financiën in Amsterdam hadden harder gekund. Vooral het college van burgemeester en wethouders liet het afweten. Het college heeft te weinig gekeken naar de financiën Zo was het volstrekt onduidelijk welke verantwoordelijkheden de wethouder Financiën had: moest die alleen de jaarrekening ondertekenen of ook echt financieel besturen. Het laatste natuurlijk, maar dat deden de wethouders niet.

Tjerk Budding, Het Parool, dinsdag 8 maart 2016

Bij de presentatie van de nieuwe Nederlandse Corporate Governance Code in februari is de daarin opgenomen cultuurparagraaf toegejuicht Maar hechtere (sub)groepen binnen organisaties geven hun gedrag vaak vorm op basis van ongeschreven regels of sociale arrangementen. Wordt dat niet onderkend of begrepen, dan wordt ‘de cultuur’ vaak als verklaring aangevoerd voor het niet realiseren van noodzakelijke en gewenste gedragsveranderingen. Cultuur als excuus. Dat staat een goede diagnose van de problemen in de weg. ‘Cultuur is een van de drijvende krachten voor een effectieve samenwerking van de corporate governance van de vennootschap stelt de Code. Maar ‘de cultuur’ doet niets. Ménsen doen iets. Waarom dan niet gewoon spreken van gedrag en de beïnvloeding ervan?

Ernst Graamans, Wouter ten Have en Steven ten Have , donderdag 10 maart 2016, Het Financieele Dagblad

De lage rente is vervelend, maar het is nu eenmaal de economie waarin we leven. Dan moet je niet zeggen we gaan de nog steeds relatief rijke ouderen compenseren. Hiermee verschuif je de problemen naar de jongeren.

Theo Kocken, De Telegraaf, woensdag 16 maart 2016

In Nederland is er nauwelijks onderzoek gedaan naar de effecten van geld op schoolprestaties. Dat zou wel moeten. Mensen, en dus ook leerlingen, worden gewoon het meest geprikkeld tot prestaties als het wat oplevert. Dan moet die beloning wel snel na de prestatie verstrekt worden en gekoppeld worden aan een concrete prestatie. Er is ook een nadeel. Leerlingen kunnen er gewend aan raken als ze steeds een financiële beloning krijgen na een schoolprestatie en dan is de prikkel weg. Verder moet je goed opletten dat je de mindere leerlingen niet juist demotiveert, doordat hun klasgenootjes ook nog eens financieel beloond worden als ze beter zijn op school.

Marius Rietdijk, NRC.Next, woensdag 13 april 2016

Chatbots lijken onpersoonlijk, maar ik vind ze juist klantvriendelijk. Als je nu een product wilt bestellen, een klacht wilt indienen of een vraag wilt stellen, moet je naar een webshop toe of een formulier op een website zoeken. Straks kun je dat op één plek in een chat doen. Een toegankelijker en prettiger manier voor consumenten om online interactie te hebben.

Peeter Verlegh, De Telegraaf, zaterdag 16 april 2016

De waardedaling van woningen rond windmolens bedraagt gemiddeld 1,4 tot 2,3 procent. Bij de hoogste nieuwe windmolens loopt het verlies op tot 5 procent of meer. Per specifiek geval kan het anders uitpakken. Gemiddeld is het verlies overigens lager dan betrokken huiseigenaren vaak denken. Het percentage loopt op naarmate de windmolens hoger worden en de diameter van de wieken toeneemt.

Hans Koster, de Volkskrant, dinsdag 19 april 2016

Als universiteiten zijn we vervreemd van onze oorsprong, de dienstbaarheid aan de samenleving is zoek. Door de druk en nadruk op onderzoek zijn we afgedreven van onze idealen. Dat veroorzaakt vooral een publiciteits-tsunami in internationale vakbladen. Die publicatiedrift en het almaar werven van fondsen voor onderzoek is het gevolg van perverse prikkels. Fraude en megalomanie, we hebben er een paar staaltjes van gezien. Als er aan al dat toponderzoek zo'n behoefte is, waarom staan bedrijven hier dan niet in de rij?

Meindert Flikkema, Trouw, maandag 25 april 2016

Ons milieubeleid steekt slecht af tegen de rest van Europa. Slechts 5,5 procent van onze energie kwam in 2014 uit hernieuwbare bronnen als wind, zon, algen of geothermische winning, terwijl het Europese gemiddelde 16 procent is. In 2009 heeft Nederland afgesproken 14 procent hernieuwbare energie te gebruiken. Daar zitten we dus ver onder. Wat staat ons te doen? Ten eerste. Schaf alle subsidies op fossiele brandstoffen af. Ten tweede. Vervang subsidies voor specifieke hernieuwbare energie door generieke onderzoekssubsidies voor energiebronnen van de toekomst zoals zon, wind, algen en fusie. Ten derde. Reken een prijs voor koolstofdioxide die geleidelijk stijgt met het bruto nationaal product, zodat het milieubeleid geloofwaardig is. Ten slotte. De regering, De Nederlandsche Bank en pensioenfondsen als het ABP moeten hun beleid aanpassen in het zicht van het einde van het fossiele tijdperk.

Rick van der Ploeg, Trouw, dinsdag 3 mei 2016

Ik bereid me voor op dit interview door achter het schermpje naar relevante literatuur te zoeken. Dat kost me geen cent. Een aantal jaren geleden was ik misschien naar de boekhandel gegaan om een boek over het bbp aan te schaffen, of een wetenschappelijk tijdschrift. Met die handeling had ik bijgedragen aan een hoger bbp. In de nieuwe digitale economie is veel kennis voor de consument gratis beschikbaar. Er zijn steeds meer producten zonder prijs. Een groot aantal ‘conservatief ingestelde economen’ blijft het oude concept van het bbp verdedigen. Maar in een situatie waarin de groei van het bbp afneemt en de welvaart wel toeneemt, wordt het bbp onvermijdelijk minder relevant. Er is nog te veel geneuzel over hoe je wat moet meten volgens de vertrouwde opzet van het bbp. Dat wordt nog veel te veel als heilig gezien.

Eric Bartelsman, Het Financieele Dagblad vrijdag 6 mei 2016

Nederland is altijd goed geweest in de rol van tussenpersoon. We hebben met Rotterdam nog altijd de grootste haven van Europa. Schiphol is enorm, maar tegenwoordig vindt natuurlijk ook heel veel handel plaats in de virtuele economie. Het is aardig om te zien dat Nederland ook daar weer een heel centrale positie inneemt. High frequency trading, dat is handelsgeest coderen in algoritmes. Sommigen spreken van een sneeuwbal- of 'San Francisco-effect'. Zo'n financiële hub is een zichzelf versterkend mechanisme. Er zijn op dit moment zoveel grote elektronische handelshuizen in Amsterdam, dat trekt automatisch nieuw talent en nieuwe activiteiten aan. En zo gaat het steeds door, in een eindeloze spiraal.

Albert Menkveld, De Groene Amsterdammer, woensdag 11 mei 2016