In het nieuws

Onderzoekers van SBE verschijnen regelmatig in Nederlandse kranten. Hieronder tref je een selectie aan van een aantal van hun uitspraken:

De hogere accijnzen op diesel en LPG die vanaf 1 januari 2014 ingaan, zouden autobezitters die 50 kilometer van de Duitse en Belgische grens wonen verleiden om over de grens te tanken en dus zouden de tankstations in dat gebied onbemand worden. De verhoging van de accijnzen kan inderdaad tot ontslag leiden. Maar dat álle 3.000 tankstation medewerkers binnen 50 kilometer van de grens voor hun baan moeten vrezen, lijkt overdreven. Wie zijn baan kwijtraakt, hoeft niet zonder werk te blijven. Als mensen over de grens gaan om te tanken, dan kunnen medewerkers van tankstations óók aan de andere kant van de grens gaan werken.
Jos van Ommeren, NRC.NEXT, vrijdag 1 november 2013

Ik herken het beeld dat buitenlandse vermogensbeheerders steeds actiever worden op de Nederlandse markt. Dat komt door de deskundigheidsslag bij pensioenfondsen. Daardoor besteden ze steeds vaker het vermogensbeheer uit. Ook de kosten spelen daarbij een rol. Dan komen fondsen toch vaak uit bij de grote spelers en die zijn vaak weer internationaal. Ik denk niet dat er een verband bestaat tussen het aantal buitenlandse vermogensbeheerders en het aandeel dat in Nederland wordt belegd. Nederlandse vermogensbeheerders zoals APG kijken net zo goed naar de hele wereld. Dat maakt geen verschil. En als een pensioenfonds de Amerikaanse vermogensbeheerder BlackRock vraagt meer in Nederland te beleggen, dan doet BlackRock dat heus.
Willem Verschoor, Het Financieele Dagblad, donderdag 14 november 2013

Het is niet mijn bedoeling de ECB te bekritiseren. De afgelopen jaren heeft zij de grenzen van haar mandaat opgezocht om de euro te redden. Dat de euro nog bestaat, kunnen we vooral op het conto van de ECB schrijven. Van veel kanten is gewezen op het potentieel inflatoire karakter van het beleid. Te weinig wordt echter onderkend dat de eurozone zich inmiddels griezelig dicht bij een deflatie bevindt. In Zuid-Europa is de situatie weliswaar aan de langzaam beterende hand, maar voor de vele werklozen zijn de vooruitzichten voor de komende jaren ronduit slecht. Als de werkloosheid zich boven de 20% van de beroepsbevolking bevindt en de helft van de jongeren zonder werk zit, helpt maar één recept: een stevige groei-impuls. En die kan het best monetair worden gefinancierd, gezien de deplorabele toestand van de overheidsfinanciën in de meeste EMU-lidstaten en de Duitse onwil om als groeimotor van Europa te fungeren.
Wim Boonstra, Het Financieele Dagblad, maandag 25 november 2013

Die lage rente creëert onzekerheid. Investeerders zoeken naar alternatieve beleggingen: er is weer een zeepbel gaande op de markten voor aandelen, kunst en onroerend goed. Huishoudens en bedrijven houden de hand op de knip, maar de vergrote geldvoorraad moet ergens blijven, leidend tot een zeepbel in de waarde van beleggingen. Er is weer een ‘Minskymoment’ in aantocht, een periode van financiële instabiliteit. Bouw het opkoopprogramma daarom af en verhoog geleidelijk de discontorente. Centrale banken moeten terughoudend en voorspelbaar optreden. De echte economie kan haar werk dan doen.
Frank W. van den Berg, zaterdag 14 december 2013, Het Financieele Dagblad

Ik zie geen enkele reden waarom onze faculteit samen moet gaan met die van de UvA. Dat lijkt mij geen goed idee. Dan hebben we tienduizend studenten economie en bedrijfskunde en zijn we een universiteit op zich. Dat is veel te massaal. Bovendien heeft zowel de UvA als de VU een reputatie waarmee we ook in het buitenland voor de dag kunnen komen. Ik denk dat Amsterdam groot genoeg is voor twee universiteiten.
Harmen Verbruggen, Het Parool, zaterdag 4 januari 2014

Hoewel de subsidie op zonne-energie op lange termijn ertoe aanmoedigt meer fossiele brandstoffen in de korst van de aarde te laten zitten en dus de opwarming van de aarde op den duur zal beperken, is een effectieve beprijzing van de uitstoot van CO2 veel doelmatiger. Tevens kunnen generieke subsidies voor hernieuwbare energie worden bedacht voor gevallen waar de markt de "voordelen van leren door het veel te gebruiken" niet in rekening brengt. Het past dan de subsidies niet op de CO2-arme energievorm met de sterkste lobby te richten, maar ze algemeen van toepassing te laten zijn.
Rick van der Ploeg en Cees Withagen, de Volkskrant, dinsdag 24 december 2013

Het is naïef te veronderstellen dat herinvoering van allerlei ouderenregelingen zoals de VUT werklozen aan een baan helpt. De vut heeft zijn gelijk nog nooit bewezen.
Pieter Gautier, de Volkskrant, maandag 6 januari 2014

Als je robots de broodjes laat smeren in de kantine van de universiteit waardoor het broodje misschien de helft van de prijs gaat kosten, kunnen studenten meer boeken of biertjes kopen. Zo'n robot kost nu zo'n 20.000 euro. Als je die in drie jaar afschrijft, kun je dat ding voor 2 à 3 per uur laten draaien. En de prijs van die robot zal rap dalen.
Eric Bartelsman, Het Financieele Dagblad, dinsdag 14 januari 2014

Een emissiemarkt met een bodemprijs is een leuk idee in de ivoren toren. De praktijk is weerbarstiger. De overheid moet dan een grote fiscale reserve creëren om certificaten terug te kopen. Of de grondwet aanpassen om certificaten te onteigenen zonder compensatie. En je kunt wachten op gesjoemel: De verkoper is aansprakelijk. Als een Nederlands bedrijf een vervalst uitstootcertificaat koopt van een Italiaans bedrijf, gaat het Nederlandse bedrijf vrijuit. De Italiaanse overheid zou het eigen bedrijf moeten vervolgen. Het systeem is zo sterk als de rechtspraak in het zwakste lidstaat. Onduidelijk is wie uiteindelijk de EU doelstellingen afdwingt; Griekse politici of Bulgaarse maffiosi.
Richard Tol, de Volkskrant, woensdag 22 januari 2014

Uitgaande van officiële cijfers verwacht ik dat de afschrijvingen op de Spaanse leningen in de orde van 150 tot 300 miljard euro zullen bedragen. Deze onhoudbaar hoge schulden hangen nog als een zwaard van Damocles boven de eurozone. Die rekening moet betaald worden, daar verandert een stresstest of bankenunie niets aan. Via de bankenunie wordt de rekening de komende jaren wel in toenemende mate verdeeld over alle Europeanen.
Herbert Rijken, Nederlands Dagblad, vrijdag 31 januari 2014

Gemeentebestuurders boeten flink in aan macht. Raadsleden worden als lastig ervaren. Partijen trekken in hun programma vaak een te grote broek aan bij met name de paragrafen over zorg, werk en onderwijs. De partijen beloven veel dat ze niet kunnen waarmaken. Ze gaan er simpelweg niet over. De echte macht ligt vandaag vooral bij de zorginstellingen, woningcorporaties en onderwijskoepels. Daar, in de raden van toezicht, zitten de ervaren `notabelen' die echt aan het stuur staan.
Walther Ploos van Amstel, AD/Haagsche Courant, maandag 24 februari 2014

De vacaturecarrousel waarmee de Amsterdamse Dienst Werk en Inkomen (DWI) jarenlang bijstandsgerechtigden aan werk probeerde te helpen heeft contraproductief gewerkt. De carrousel, die bestond uit een sollicitatietraining en zes weken onder begeleiding solliciteren in een DWI-kantoor, zorgde er niet voor dat meer mensen zich konden ontworstelen aan de bijstand. Integendeel, ze bleven daar langer in hangen. Diegenen die via de carrousel wél werk vonden, verdienden zelfs bijna honderd euro per week minder dan wanneer DWI niets voor ze had gedaan. Sollicitatietrainingen zijn mogelijk niet effectief. Ook lag in de carrousel veel nadruk op parttimebaantjes. Ten slotte was er een lange wachttijd voor de carrousel, waardoor de zoektocht naar werk nodeloos werd verlengd.
Bas van der Klaauw Het Parool, vrijdag 28 februari 2014

Stadsvernieuwing werd lange tijd gezien als dé manier om een achterstandswijk uit het slop te halen. Maar dat heeft te weinig gewerkt. We moeten investeren in mensen, niet in stenen.
Henri de Groot Reformatorisch Dagblad, zaterdag 1 maart 2014

De huidige crisis in Oekraïne volg ik op de voet. Het gaat me zeer aan het hart. Het IMF zou klaar moeten staan met noodkredieten. Maar ook hier geldt dat er een degelijk hervormingsprogramma tegenover moet staan. In het verleden kwam Oekraïne regelmatig afspraken niet na. Dat resulteerde er dan in dat de kredieten werden opgeschort. Zo weigerde het land de gassubsidies te staken die een omvang hadden van 7,5% van het bruto binnenlands product.
Age Bakker, Het Financieele Dagblad, vrijdag 7 maart 2014

Er is helemaal niets mis mee om duurzaamheid zakelijk te benaderen. Die twee dingen zijn in theorie uitstekend te verenigen. Steeds vaker nemen bedrijven een positie in, in een grijs gebied tussen brand (merk) en label (keurmerk). Tony's Chocolonely, het chocolademerk dat werkt aan een '100 procent slaafvrije chocoladewereld', is daar een goed voorbeeld van. In de praktijk is Tony Chocolonely voor mij zowel een label als een brand.
Enno Masurel, NRC Handelsblad, vrijdag 21 maart 2014

Omdat binnen bedrijven al veel kennis aanwezig is, willen bedrijven geen rapporten, maar onmiddellijk oplossingen van consultants. Dat vereist diepgaande gespecialiseerde kennis van de consultants en min of meer permanente betrokkenheid bij het bedrijf. De adviesbureaus waar het niet goed gaat willen vaak te veel doen op basis van te weinig kennis. Ik schrik er nog wel eens van hoe vaak ik het vijfkrachtenmodel van Porter nog in rapporten aantref. Het is een model dat past bij statische markten. Porter heeft zelf in de jaren negentig van de vorige eeuw al afstand van dat model genomen.
Ard Pieter de Man Het Financieele Dagblad, maandag 7 april 2014

Ik vind alle ophef over het spitstarief in de trein 'overdreven'. Ik was vorig jaar betrokken bij een 'niet representatief' experiment voor treinreizigers. Als de tarieven in spits duurder worden en die daarbuiten goedkoper zou 22 procent van de deelnemers minder vaak in de spits reizen. Die uitkomst is niet maatgevend, maar ik ben ervan overtuigd dat financiële prikkels het gedrag van reizigers kunnen beïnvloeden. Bijna elke forens heeft wel een dag waarop hij best iets later kan komen.
Erik Verhoef, de Volkskrant, woensdag 23 april 2014

Oude politieke partijen moeten in veel gevallen terugkeren in het college, omdat brede coalities nodig zijn om een meerderheid te vormen. Dit komt door het grote aantal partijen waaruit een gemeenteraad bestaat. Het aantal partijen dat is vertegenwoordigd in de gemeenteraad is sinds eind jaren negentig gestegen van gemiddeld 5,8 partijen naar zeven bij de laatste verkiezingen in maart. Hier zitten vaak splinterpartijen bij die bij de onderhandelingen geen rol spelen.
Tjerk Budding, Het Financieele Dagblad, maandag 21 april 2014